Camino de Santiago 1 – De voorbereiding

Nog even en ik vertrek met mijn vader Frans richting het plaatjes Saint Jean pierre de Port aan de voet van de Franse Pyreneeën. In dat plaatsje starten we ‘onze’ wandeltocht naar Santiago de compostella in het westen van Spanje. Een al duizend jaar bestaande pelgrimstocht van zo rond de 800km. Best een eindje wandelen gaat het de laatste dagen door mijn hoofd. Ik besef mij dat mijn voorbereiding niet zo best is. Op zijn Roelekes.. alles op het laatste moment. Ik heb deze week pas andere wandel schoenen gekocht, omdat die bergschoenen die ik heb toch als stenen blokken aan mijn voeten voelen. Ik twijfel al 3 maanden of ik toch andere wilde gaan kopen, op de een of andere reden heb ik nu pas de knoop door gehakt met als consequentie: mooie, prachtige, nieuwe.. maar stugge, niet ingelopen schoenen. Maargoed, deze schoenen zijn een stuk lichter, net als mijn portemonnee, scheelt weer in gewicht. Ik heb nog niet precies bedacht wat ik allemaal ga meenemen, zo min mogelijk lijkt me het beste. Al gaat het tentje, het matje en de slaapzak sowieso mee, zodat we lekker buiten kunnen slapen.
Er is ook niet veel van trainen gekomen. Eigenlijk is het er helemaal niet van gekomen op de kleine stukjes in Portugal afgelopen maand, en van trein naar werk en terug naar trein na, als ik die mag meetellen. Ik geloof in mijn goede basis conditie, al weet ik als fysiotherapeut natuurlijk dat spieren en pezen de tijd nodig hebben om zich aan de belasting aan te passen en dat rust tussen de belastingen door erg belangrijk is voor herstel. Ma ach, het is een pelgrims tocht, een spirituele tocht, een tocht om tot je zelf te komen, waar de blessures die je wel of niet oploopt een onderdeel van zijn en met een reden komen.

Paps daarin tegen is al een maand lang aan het trainen, elke dag loopt hij naar enthousiast naar zijn werk en jawel MET bepakking. Hij heeft zijn wandelschoenen al zo’n 2 jaar ingelopen en zitten als gegoten. Een deel van de spullen die hij wil meenemen liggen al een tijdje klaar. Nieuwe wandelsokken, stokken, EHBO kidje, wind dicht jack, regencape en een afritsbroek. Hij heeft vorige week zelfs een bezoekje gebracht aan de pedicure, zodat zijn voetjes eelt vrij zijn, zijn nagels geveild en zijn huid soepel. Iedere dag lijkt hij opgewekter en blijer te worden. Hij kan niet wachten.

Het contrast mag er zijn. Ieder op zijn eigen manier. Ik ga het beleven, ervaren en mee maken. Wie weet wat ik door mijn niet al te goede voorbereiding ga tegen komen wat ik absoluut niet had willen missen (maar natuurlijk nooit gemist zou hebben;).

Geleefd in het moment, alles op zijn tijd. Mijn voorbereiding “goed” of “niet goed”, is perfect zoals die is.

We zijn er klaar voor.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *